Dag 5 - Kaihu naar Kerikeri

Vandaag vertrekken we weer en gaan verder naar Keri Keri waar we de volgende TOP 10 camping gaan verblijden met onze komst.

De weg er naartoe is fantastich, we volgen de '12' en komen langs Opononi Beach, blauw water en een felle zon, dat klinkt als een duik! Een andere keer maar nu gaan we eerst wat eten, met uitzicht op zee. Fish en chips dacht ik omdat het de enig maaltijd is met vis. Ik dacht zee.. verse vis! Helaas, weer een illusie armer. Zowel de 'chips' als vis was niet goed klaargemaakt. Yessim had samen met Liny Pannekoeken besteld, in een wenk was de pannekoek weg, alles in z'n mond gepropt en "klaar" was ie! Dit was met stip de snelste maaltijd die hij naar binnen heeft gewerkt. Wist je trouwens dat in 1955 tot 1956 een Dolfijn in de baai zwom, kinderen gingen er mee zwemmen en het was een reuze attractie voor toeristen. Jammer genoeg ging die dood

Kee, we rijden verder, de camper heeft gebruiksaanwijzing, schakelen doe je met gaspedaal. Volgens mij is dat echt niet zo bij de auto's die ik gereden heb. Hoe dan ook, het gaat steeds beter, bergopwaarts is nog steeds een opgave voor het monster maar de hellingen hier zijn soms ook 12%, je maakt het mee!

Onderweg probeer ik Lilian die navigator speelt maar af en toe 'vergeet' dat we links moeten rijden, te bewegen foto's te maken van de mooie welkomsborden... dit moet ze nog even doorkrijgen.... *zucht*. Op een berg blijkt Lilian ineens een hoop smsjes te hebben gekregen, ik probeer ergens te stoppen want er is ook een voicemail bericht. Dit lukt duis niet en we rijden verder op zoek naar de wandelroute waar we de kauribomen zullen aantreffen. We gaan verkeerd en komen op een grevel weg. Voor we deze oprijden zijn we al veel geschilderde kiwi's op het asfalt tegen gekomen. Ik zie geen kip op de weg en vind het een goed moment om te stoppen zodat Lilian de kiwi op de weg op de foto kan zetten. Het lijkt te gaan lukken. Ineens zie ik links van mij een grote 4-wheel drive. Oeps, hij wil dezelfde kant op maar wij blokkeren zijn weg op een mega manier! Dus dan maar doorrijden op  het grevel pad. Na 10-tallen meter weten we het zeker, DIT IS NIET GOED. Dus gaan we draaien! Probeer dat maar eens met een camper van 7 meter en een wegbreedte van nog net geen 8 meter. Irene en Liny krijgen de kriebels maarja ik moet toch wat en doorrijden van geen optie werd mij verteld. Wonderbaarlijk lukt het mij in 12 keer.... nee hoor maar 3 keer hoef ik achter- en vooruit, eitje! Kee weer terug en weer verkeerd rijden, het wordt een kunst!

Lilian denkt dat we terug naar de camping moeten en weer de 12 op. Het blijkt zo te zijn, we komen waar we wezen moeten, op de 12 en daarmee weer op de hoge berg. We kunnen Annet nog net feliciteren en bellen even naar Henk. Dan blijk ook ik een smsje te hebben gekregen , ik wacht met beluisteren tot we op de camping zijn. Later blijkt dat iemand van vermoedlijk van een uitzendbureau, op zoek is naar een werknemer, dat ben ik dus niet!

Onderweg komen we in Kaikohe waar we een slaapzak voor Lilian kopen. Hoewel het overdag geweldig weer is, kan het 's avonds iets kouder zijn. We nemen ook wat fruit mee en ik heb zin in vlees! We kopen lam en steak die we 's avonds onder het genot van Samoaanse muziek op de 'barbie' gooien.

De camping blijkt groter als de vorige, één nadeel dat we pas later ontdekken is dat er een hoop backpackers slapen. We zitten aan de oostkust, deze kant is best toeristisch, dus werk voor de jongelui die 'the motherland' zijn ontvlucht. Spanjaarden, Duitsers, Engelsen, Samoans, noem maar op. 's avonds wordt er wel goed gerecycled... met glazen flessen! Ik schrik elke keer van zo'n 'groene' campeerder. Liny pakt ze 'savonds terug om al de flessen wijn, er wordt wat af gezopen, ook hard in de bak te gooien. Ze heeft geen idee dat ze eigenlijk ons ermee heeft. Ach ja!

Morgen is Waitangi dag. Nee, niet de feestdag op 6 februari maar we gaan naar Waitangi, waar het verdag is getekend!

Tada!