Dag 24 - Dagje Dunedin

Eindelijk weer eens uitslapen. Vooral voor Yvette heel fijn, na twee dagen rijden. De zon kwam gelukkig weer door en we konden naar de stad. Dus bus gezocht en een leuke tour gemaakt over allemaal steile wegen. Beetje druk in zo’n stad na dagen camper en dorpjes, maar Irene was weer gelukkig omdat ze kon shoppen. Dit gaat dan op z’n echt Holland, dat wil zeggen ‘wel kijken, maar niet kopen’. Na de onvermijdelijke ‘All Blacks’ winkels, de bezichtiging van het Edwardiaanse station (een ‘must see’ maar nogal tegenvallend voor ons Europeanen, gewend als we zijn aan echt oude gebouwen) uit begin 1900 en een lunch (weer niet vegetarisch), zijn we gesplitst. Irene, Yessim en Liny wilden een park, Yvette de Cadbury World tour (chocoladefabriek!) en het sporthelden museum en Lilian (is ik) naar de University Bookstore. Nadat we Yvette voor de deur bij Cadbury’s hebben uitgezwaaid zijn we een stuk door de stad gaan lopen, en kwamen aan bij een parkje waar de boekwinkel tegenover was. Ik heb twee recente boeken van mijn favoriete schrijfsters gekocht (Patricia Duncker en A.S. Byatt) en met behulp van een vriendelijke mevrouw nog een boek van Witi Ihimaera. Veel andere Maori literatuur bleek er niet te zijn, behalve van Patricia Grace, maar daar heb ik al een boek van meegenomen en gelezen. Leuk om even te kijken welke boeken ze hier op de Universiteit gebruiken, veel Amerikaans en Europees, tja net zoals bij ons dus. Er blijken niet heel veel Maori schrijvers te zijn die in het Engels publiceren. De anderen lagen in de zon in het park en we zijn samen weer terug gelopen naar de stad. Wel een beetje vreemd dat hier nauwelijks oude gebouwen te zien zijn. Wat je ziet zijn vooral houten huizen in een wat koloniaal aandoende stijl. Weinig steen, redelijk wat nogal vervallen (je moet er ook niet aan denken om regelmatig je hele huis te moeten schilderen). Het centrum van de stad is een octagon, met een parkje in het midden en een standbeeld en daaromheen zijn allemaal winkels. Nog een ijsje en toen kwam Yvette ook alweer terug. Nog even zitten kijken naar de schoolkinderen in hun schotse rokken en weer met de bus terug. Yvette had een grote zak met chocolade meegenomen, die we op de camping hebben geproefd. Dus chocolade met banaan, met Turks fruit, caramel en gelukkig ook met noten. ’s Avonds naar Maori tv gekeken, naar een documentaire waarin Maori’s vertelden over wat zij denken over eten (zoals gefermenteerde mais, vonden ze zelf ook vies), homoseksualiteit en dergelijke.